ทำไมถึงเริ่มต้นจาก 2 อะเร๋อ
เพราะฉันคิดว่า ฉันผ่านชีวิตมา 1 ขั้นแล้ว
ชีวิตขั้นที่ 1 ก็ต้องเริ่มมาจาก 0
ชีวิตของฉันจริง ๆ นั้นเริ่มต้นเมื่่อ 16 มีนาคม 2539
วันที่ เราย้ายชีวิตมาอยู่ที่ปาย
เป็นวันแรกที่เราจะไม่มีห่วง ไม่มีภาระ
เป็นวันที่เราจะเริ่มตัดสินใจอย่างอิสระ ไม่ต้องกังวลถึงใคร
เราจะเริ่มทำเพื่อตัวเราเอง
ฉันได้ใช้ชีวิตแบบผิด ๆ ที่กรุงเทพมาเยอะแล้ว
ต่อไปนี้ ฉันจะใช้ชีวิตของฉันเอง
และ 10 ปีที่ผ่านมา ฉันก็สามารถสอบผ่านได้อย่างดี
รู้สึกพอใจมาก แต่ก็รู้สึกว่า ฉันข้ามมาได้แค่ก้าวเดียว
ยังมีเรื่องให้ทำอีกเยอะ
ชีวตที่ดีั ๆ มีหนทางเยอะแยะ
แต่คนโดยทั่วไป ชอบของง่ายและเหมือน ๆ กัน
เลยไม่เจอสิ่งที่ใช่
ต่อนี้ไป 10 ปี ฉันจะเริ่มต้นจาก 2
และจะได้ถูกบันทึกลงใน blog ขงอ gummymitthai
และถ้ามีโอกาสก็จะนำชีวิตที่เริ่มต้นจาก 0 มาลงใน blog ด้วย
ย้อนไปเมื่อวาน
วันที่ 4 เมษายน 2007
วันแรกของ gummymitthai
อะไรดลบันดาลหรือ…
ขณะที่กะลังอึ หัวสมองอันว่างเปล่า ก็คิดโน่นคิดนี่
อยากทำโน่น ทำนี่ เยอะเหลือเกิน งั้นเราเริ่มจดดีกว่าว่า
เราอยากทำอะไรบ้าง เออ เด๋วกูจะไปเปิด blog ให้แกเรยยย
blog เกิดมานานมากแล้ว อาจจะตั้งแต่ ปี 2000
เพิ่งจะมาฮิตมากเมื่อ ปีที่แล้ว
เราเองก็อยากมี blog เป็นของตัวเองตั้งแต่ปีที่แล้ว
แต่คุณเคยเป็นมั๊ย
มันกลัว กลัวเทคโนโลยี กลัวรับผิดชอบมันไม่ได้
ก็ถ้าทำ ก็อยากทำให้มันดี
อยากเขียนหนังสือ อยากบอกว่าตัวเองคิดอะไรบ้างในแต่ละวัน
มันจะรู้สึกอย่างไร ที่เราเริ่มวันนี้ที่จะมี blog เป็นของตัวเอง
แล้วอีก 10 ปีมาอ่าน เออเราคิดแบบนี้เร๋อ
ตื่นเต้นเว้ยที่จะมี blog เป็นของตัวเอง
เรารู้สึกมันเหมือนมีงานสำคัญชิ้นหนึ่งที่เราต้องรับผิดชอบ
อยากจะเข้ามาดูมันทุกวัน
มีเรื่องที่จะต้องทำอีกเยอะ
คิดว่าที่เขียนมาทั้งหมดนี้
เป็นคำตอบของคำถามที่มีคนชอบมาถามเราว่า
“ไม่เหงาเร๋อ อยู่ในเมืองเล็ก ๆ เมืองนี้”
gummymitthai, 05 04 07
