ตอนถ่ายรูปตุ๊กตาหมา ก็มีลูกค้าสองคนกำลังเขียนโปสการ์ดอยู่
เราก็ถ่ายรูปที่โต๊ะเขียนโปสการ์ดนั่นแหละ
ถูกแซว ว่า หากินง่ายดีจัง
มันดูเหมือนง่ายนะ แต่มันเกิดจากการคิดในหัวหมดแล้ว
ว่าจะเย็บแบบนี้ จะใส่ห่อแบบนี้ ก่อนใส่ห่อ อยากเอามาถ่ายรูปลงเวปเก็บไว้เป็นที่ระลึก ถ่ายที่โต๊ะโปสการ์ด ให้มีล่องลอยของการปั๊มตราแสตมป์ของที่ร้านมิตรไทย เพราะในตัวของนังจุ๊บ จะมีปะลายแสตมป์ต่าง ๆ ของที่ร้านไว้ด้วย ทำให้ดูน่ามองมากขึ้น
เวลาเย็บแล้วรู้สึกว่า แต่ละตัวมันน่ารักมาก เหมือนเป็นหมาจริง ๆ เป็นนังจุ๊บตัวแสบ ชองขางของ
มันก็เลยอยากเก็บรูปทุกตัวเอาไว้ เวลามีคนเอามันไปเลี้ยงก็รู้สึกคิดถึงมันเหมือนกัน
และก็รู้สึกภูมิใจเล็ก ๆ ที่มีคนเห็นคุณค่าของมัน
ทั้งที่ มันก็มาจากเศษผ้า เศษด้าย เศษหอย เศษกระดุมที่เราเก็บ ๆ ไว้นานแล้ว
ก็วางขายตอนหน้าเทศกาลวันหยุดเข้าพรรษา ก็มีคนพาไปเลี้ยงดู ให้เฝ้ากุญแจไป 5 ตัวแล้ว
คิดว่า มันคงดูแลกุญแจเจ้าเของอย่างดีค่ะ เพราะนังจุ๊บ มันขี้หวงของเป็นที่สุด
เวลาเราทำงานที่เรารัก มันจะดูง่ายๆ ไปหมด เพราะเรารักเราจึงเห็นลายละเอียดของงาน
อยากจะทำให้มันน่ารักสุด ๆ เราก็เลยไม่รู้สึกทรมานที่จะต้องมานั่งเย็บมัน หรือมาถ่ายรูปตุ๊กตาตั้งหลายตัว
การถ่ายรูปมันเป็นสิ่งที่เราจับเป็นประจำ แทบจะเหมือนช้อนซ่อม จับมาก็รู้ว่า ถ่ายยังไงสวย ไม่เด๋อ ๆ
ทุกอย่างอยู่ที่ใจค่ะ
อยากให้ทุกท่านเจอสิ่งที่ตัวเองรัก เวลาทำไม่ได้คิดว่า จะร่ำรวยหรือจะได้เงินมากมาย
แค่มีความสุขในการทำงาน เหมือนให้เวลามันผ่านไปอย่างแฮปปี้ ไม่มีทุกข์ก็บุญแว้วนิ
แค่มีเด็ก เดินเข้ามาแล้วอ้อนคุณแม่ว่า อยากได้ตุ๊กตาตัวนี้ ก็ดีใจจะแย่แล้วค่ะ
มาชมโฉมหน้าของนังจุ๊บกันดีกั่ว
ด้านหน้า
ด้านหลัง
ตัวต่อไป นี่เป็นด้านหน้าค่ะ
ด้านหลัง จริง ๆ ใช้ได้ทั้งสองหน้า แล้วแต่ชอบ
ด้านหน้า
ด้านหลัง
ป้ายกำกับ: art, ก๋ำ, ตุ๊กตา, ตุ๊กตาทำมือ, ปาย, ภาพถ่าย, มิตรไทย, ร้านมิตรไทย, ร้านมิตรไืทย, วันเพ็ญสังขมี, หมา, เมืองปาย, craft, dog, doll, gummy, gummy photo, handmade, mitthai, mitthai artshop, mitthaiinpai, pai, pai photos, photo
