102 :) ความตื่นเต้น

ขณะนี้เวลา 21:43 วันที่ 2 ตุลาคม 2552

บ้านเดิมของเรา

ลองตีเส้นบ้านหลังใหม่

ลองสังเกตุดูว่า ทุกวันนี้เรายังตื่นเต้นอยู่หรือเปล่า

มีบางช่วงของชีวิตที่ อะไร ๆ ก็ดูน่าเบื่อไปหมด

อาจเป็นเพราะช่วงนั้น เราขาดกำลังใจ และชีวิตก็ดูว่างเปล่า

ไม่รู้จะทำอะไรดี

ความตื่นเต้นมันเหมือนการที่เรายังมีรอยยิ้ม มีสิ่งที่รอคอย แล้วมันก็มา ไม่รอเก้อ

เราต้องเตรียมตัวในการรอ

เราต้องวางแผน รับความรู้สึกนั้น

แก้ไขปัญหาที่จะเกิดขึ้น ด้วยความตื่นตัว อยากให้มันดีที่สุด

ทุกคนย่อมต้องเคยตื่นเต้น

เหมือนได้เจอคนที่เราอยากจีบ

และเราก็ได้จีบ ได้ลองส่งการ์ด แล้วรอดูว่า เขาจะรู้สึกอย่างไร

และเราก็ได้รับความนิยมจากคนที่เราสนใจที่ละนิด มันหอมหวาน

ฉันตื่นเต้นวันแรกที่เราจะเข้าหน้าไฮ วันแรกที่เราต้องวางแผนว่าเราจะขายของกันยังไงให้มีความสุข

ไม่เหนื่อยมาก และอยากให้ลูกค้าซื้อของอย่างมีความสุขเช่นกัน

วันนี้ก็เป็นวันแรกที่เราตัดหญ้าเสร็จ แล้วเราก็ลองวางผังบ้านใหม่ของเราดู

มันได้เห็นภาพรวม ๆ ว่า บ้านเราจะเป็นทรงขนาดไหน ห้องนอนประมาณนี้โอเคไม๊

ทีวีอยู่ตรงนี้ โซฟาอยู่ตรงนี้ ที่ทำงาน ที่นั่งเล่น ที่กินข้าว ที่ทำกับข้าว

มันเกือบจะชัดเจนแล้ว

97:) ว่าง ๆ หมา ๆ เศษผ้า

ในวันว่าง ๆ

กองเศษผ้า

มีหมาอยู่ข้าง ๆ

แมวก็เดินไปเดินมา

น้องก็ว่าง ๆ

หลายวันแล้วที่ผ่านไปมา

เหมือนเดิม

สบาย ๆ

ว่าง ๆ เปล่า ๆ หายใจเข้า ออก หลายครั้งแล้ว

เหมือนเดิม

เจ๊ขอขยับสักนิด ตะคิวจะกินแว้วนิ

ว่าแล้วก็ขีด ๆ เขียน รูปตุ๊กตุ่น ตุ๊กตา

ดูนู่น ดูนี่นิด คนอื่นเค้าทำอะไรไว้บ้าง

เราก็ดูไว้เป็นกูรู หรือกรูก็รู้ด้วยนะ ไม่ว่ากัน

ส่งต่อให้น้อง ๆ ทำกัน

มือที่เคยว่าง ๆ หน้าที่หันออกไปคนละทาง ก็หันมารวมหัวกัน

ช่วยกันตัด ช่วยกันเย็บ ช่วยกันใส่นุ่น ใส่ตา ใส่ปาก

ส่วนเจ๊ก็ใส่ชีวิตให้มันอีกครั้ง จากชิ้นส่วนที่แทบไม่มีใครมอง

มารวมตัวกันใส่หีบห่อให้สวยงาม

พร้อมจะเป็นเพื่อนของคนที่เลือกมันไปอยู่ด้วยกัน

ทุกอย่าง ดำเนินอย่างรวดเร็ว

แล้วทุกคนก็กลับมาว่างเหมือนเดิม เฮ่อ…

ต้องหาอะไรทำอีกแล้วหรือเนี่ย

หมาตัวนี้ชื่อ จุ๊บ จุ๊บ ค่ะ

มันเป็นหมาที่หวงก้าง หวงของที่สุด มันถึงได้อ้วนตุ้ยค่ะ

ใคร ๆ ก็รักจุ๊บ แต่ต้องระวังมันกัดขาสวย ๆ นะคะ

จุ๊บขี้วีน ขี้ รำคาญ แต่ถ้ามีของกิน มันเข้าเฝ้าได้ทั้งวัน

แล้วมันจะมาหวงเราด้วย ไม่ให้ใครรังแกเราค่ะ

88:) 1/125photos exhibition in pai

วันที่ 13  มีนาคม ที่ pai post studio มีการจัดแสดงงานภาพถ่ายขาวดำของ น้าชำ (ชื่อในวงการโฆษณา ชื่อจริงชื่อ ชำนิ ทิพย์มนี) เป็นภาพถ่ายของ วัว ควาย ตามที่ต่างต๊าง ในโลกที่น้าแกไปเที่ยว หรือไปทำงานพอดี

เปิดงานโดย น้ารุ่งเรื่อง อดีตบก.หนังสือพิมพ์สยามรัฐรายสับดาห์ น้าแกก็ย้ายชีวิตมาอยู่ปายอย่างมีความสุข

น้าชำแกก็เล่าว่า ถ่ายรูปโฆษณามักจะถ่ายตามโจทย์ที่ลูกค้าตั้งมา

พอได้มาถ่ายตามใจตัวเอง รู้สึกมีความสุข อิสระดี

งานนี้มีแต่รุ่นน้า ๆ มาร่วมเปิดงาน มีน้าอารักษ์ อาภากาศมาช่วยกล่อมบรรเลงเพลงกีต้าร์ ในแบบของแกที่ไม่มีใครทำตามได้ เนื้อร้องต้องใจฟังมาก ๆ เพราะทุกคำที่ออกมา มันเหมือนเป็นบทกวียาก ๆ จริง ๆ มันเป็นคำง่าย ๆ แต่แกร้องเอื้อนเพราะมาก แต่ฟังไม่รู้เรื่อง รู้แต่ว่าเพราะดีแฮะ

แต่พอดีเรามีแผ่นซีดีเพลงของน้าแก เราก็พอร้องตามได้บ้าง

ถ้าใครไม่รู้จักแก ก็ขอบอกว่า แกคนนี้แแหละ ที่ร้องเพลง น้อยก็หนึ่ง น้อยก็ด้วย หัวใจบริสุทธ์

บรรยากาศรวม ๆ ของงานน้าชำ

อยู่ปายไกล ๆ กรุงเทพ แต่ก็ยังมีงานดี ๆ มาให้เสพถึงบ้านเรา

พักนี้ ปายสุด hot ดารา ศิลปิน นักร้อง นักแสดง ผู้กำกับ หลงมาปายกันหมด

ยินดีต้อนรับทุกท่าน ขอให้ทุก ๆ ท่าน เที่ยวปายอย่างสนุก เป็นกันเอง และขอให้รักปายน้อย ๆ แต่รักนาน ๆ ค่ะ

รูปนี้เป็นรูปหนึ่งที่ชอบ

ถ้าแวะมาปายก็แวะชมศิลปะได้ที่ ปายโพสอยู่ตรงข้ามร้านมิตรไทยค่ะ

65:) ลองกวีแคนโต้สักหน่อย

๑

อยากรู้อะ​ไร
อยาก​ไม่​รู้อะ​ไร
อยาก​ไม่​รู้จบ

๒

เด็ก ผู้หญิง ผู้ชาย ถามหาความรัก

ผู้คนมากมายออกเดินทางค้นหา

แต่ความรักอาจอยู่ในหัวใจของหมาตัวหนึ่ง

๓

หมาตัวเล็ก ๆ ถูกปล่อยที่วัด

ใครขโมยตัวตนของผมไป

ผู้ชายคนหนึ่งถามหาตัวตนของเขา

๔

จุดเริ่มต้น

จุดจบ

คือจุดเดียวกัน

ขึ้นต้นด้วยกวีแคนโต้บ้าง เขียนเองสด ๆ

ได้อ่านกวีแคนโต้ครั้งแรกเมื่อปี 2539 มีเพื่อนที่เป็นนักเขียนนามปากกาชื่อ วิวาร ชื่อเล่นชื่อ ฝน

เขามีหนังสือของนักเขียนคนหนึ่ง เขาบอกว่า เราน่าจะชอบ

เราหยิบมาเล่มหนึ่ง มันเขียนว่า แคนโต้หมายเลข 1

ลองอ่านดู

๒

แม้สี​เหลืองของดอกเบญจมาศดอกนี้
จะ​ไม่​ชักจูงข้าสมสู่​กับ​มันก็จริง​อยู่
แต่มันทำ​ให้​กามารมณ์ของข้าลึกลงกว่า​เดิม

๓
ความ​เป็น​อันหนึ่งอันเดียว
ของเกิด​และ​ตาย
เก็บรวม​ไว้​ใน​ผลมะม่วงสุก

มันโดนจริง ๆ เพราะไม่เคยอ่านกลอนที่ใช้คำตรง ๆและง่าย ๆ

เพราะส่วนใหญ่กลอนที่เรายกย่องว่าดีเลิศ ต้องใช้คำที่ประดิษฐ์ประดอย คำที่อลัง ให้พลัง คำที่เราไม่ค่อยได้ใช้จะยิ่งดูสวยงาม ต้องมีสัมผัสนอก สัมผัสในถึงจะงาม

มาเจอกวีแคนโต้ ใช้คำง่าย ๆ ไม่ต้องคล้องจองก็ได้ แต่ก่อให้เกิดความหมายให้คิดไปตามสมองของคนอ่าน

“แคนโต้​ ​เป็น​บทกวี​ไทยร่วมสมัย​ ​เกิดขึ้น​โดย​คนไทย
มีลักษณะ​เป็น​ลูกผสมระหว่างตะวันออก​และ​ตะวันตก
รูปแบบคล้ายกวี​ไฮกุของญี่ปุ่น​ ​มี​ความ​แตกต่าง​กัน​เล็ก​น้อย
ตรงที่​ไฮกุ​จะ​เน้นไปทางการแสวงหา​ความ​หลุดพ้น
แต่​แคนโต้​นั้น​เดี๋ยวดี​ ​เดี๋ยวร้าย

ใน​ประ​เทศไทยมี​ผู้​เขียนบทกวี​ 3 ​บรรทัด​อยู่​บ้างประปราย
แต่คนที่นิยาม​ ​การรวมกลุ่มของบทกวี​ 3 ​บรรทัด
ที่มี​ความ​ยาวต่อ​เนื่อง​ 400 ​บทขึ้นไปว่า​ ‘​แคนโต้​’ ​นั้น​ ​คือ​ ​ฟ้า​ ​พูลวรลักษณ์

ฟ้า​ ​พูลวรลักษณ์​ ​ได้​ตีพิมพ์บทกวี​แคนโต้หมายเลขหนึ่ง​ ​ใน​ปี​ ​พ​.​ศ​. 2515
และ​แคนโต้หมายเลขสอง​ใน​ปี​ ​พ​.​ศ​. 2543
ต่อมา​ได้​คัดเลือกกลุ่มห้า​แคนโต้กลุ่มที่หนึ่ง​ ​ใน​ปี​ ​พ​.​ศ​. 2546
และ​ห้า​แคนโต้กลุ่มที่สอง​ ​ใน​ปี​ ​พ​.​ศ​. 2548 “

ลองอ่านประวัติแคนโต้ได้จาำก http://www.thaicanto.com/

สัมภาษณ์คุณฟ้า http://www.praphansarn.com/new/c_talk/detail.asp?ID=156

คนชอบเขียนแคนโต้ http://moodee.exteen.com/

61:) เมนูเล่มที่ 2

>เมนูเล่มที่ 2

>เล่มที่ 2 หน้าแรก

>หน้า hot & cold drink

ออกแบบโดยเฮีย ทำมือโดยเราเอง สมัยก่อน คอมพิวเตอร์ก็ไม่มีค่ะ มือล้วน ๆ

ทำเมนูออกมาเป็นหนังสือทำมือแบบหนังสือจีน

ด้านหน้าเราเอาข้าวซ้อมมือ (ร้านเราเสริฟเป็นข้าวซ้อมมือ และมีอาหารเจเสริฟด้วย) ใส่ถุงใสปะ

มาอยู่ปาย ถึงรู้ว่า ฝรั่งที่เป็นฮิปปี้ ที่ชอบเที่ยวนาน พักที่พักราคาถูก ๆ ที่มีห้องน้ำรวมนั้น ชอบกินเจมั่ก ๆ ยิ่งเราเสริฟด้วยข้าวซ้อมมือ มันดู healthy ขนาด

เล่มที่สองนี่ ร้านเราเริ่มมีคนมาเยอะ และเราทำกันสองคน

ก็เลยใช้กลยุทธ์ ให้ลูกค้าเขียน order ไว้ที่โต๊ะ

เพราะเราทำกับข้าวในครัว เฮียทำน้ำปั่น และเสริฟ

ถ้าไปนั่งรอเขียน order ให้ลูกค้า ทุกคนก็จะรออาหารและน้ำกันนานมาก

ฝรั้่งส่วนใหญ่เข้าใจ อ่านเมนูแล้วก็เขียน 0rder ของตัวเองบนกระดาษที่จัดให้

จะมี็ก็แต่คนไทยนี่แหละค่ะ ที่ไม่ค่อยทำตาม ไม่อ่านเมนู ไม่สนใจว่าใครยุ่ง

เข้ามาบุ๊บ ก็ถามหาเด็ก ถามว่าอะไรอร่อย หรือมีเมนูอะไรบ้าง

พอเราบอกว่า ลองอ่านเมนูแล้วเขียน order ให้เรา ก็หน้างอ หน้าหงิก

บางคนบอกเลยว่า ไม่อ่านหรอก บอกมาเถิด ว่าอะไรอร่อย

นี่ก็เป็นสาเหตุึนึ่งที่ทำให้เราต้องตัดสินใจเลิกขายอาหาร

เมนูเล่มที่ 1

เมนูเล่มที่ 3

41:~X ตุ๊กตาเสมือนจริง

กดอะไรเล่นไปเรื่อย ๆ

มันต่อเนื่องจากเข้าไปกดของ นิ้วกลม แล้วก็กดไป สวนสมอง ก็เจอเวปดี ๆ มาแนะนำ เวลาสมองตัน ๆ เวปนี้จะเหมือนไม้สวนสมองให้มีอารมณ์ขันหรือ หัดมองโลกแปลก ๆ

อยากได้สักตัวม๊ายครับ

เจอเรื่องนี้เข้า เป็น ฟอร์เวิร์ด เมล ที่นิ้วกลมได้มาอีกที เลยเอามาแตกยอดให้อ่านกันอีกที

คนเราชอบทำอะไรแปลก ๆ ก้ำกึ่งระหว่างน่ากลัว กับน่ารัก

ลองอ่านดู ว่าอยากซื้อมาเล่นซักตัวไม๊ หรือใครไม่มีลูก ลองเอาเลี้ยงดู

Subject: FW: ของเล่นใหม่ Genpets
>>Date: Thu, 9 Aug 2007 08:32:52 +0700
>>
>>ยังงง ๆ อยู่เหมือนกันว่า คืออะไร เท่าที่อ่านจากในเว็บไซต์ผู้ผลิต
>>genpets.com เค้าบอกไว้ว่า มันเป็นเกิดจากกระบวนการ
>>Zygote Micro Injection แล้วก็เติบโตขึ้นในแล็บ เป็นการผสมและปรับแต่ง DNA
>>จากสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ต่าง ๆ ออกมาเป็น Genpets
>>
>>
>>
>>ดังนั้น Genpets จึงมีชีวิตจริง ๆ หายใจได้ มีเลือด กระดูก และกล้ามเนื้อ
>>ซึ่งถ้าโดนบาดหรือตัดออก ก็จะมีเลือดไหลออกมา และถ้าดูแลผิด Genpets
>>นี้ก็จะตายได้เหมือนกับสัตว์ทั่วไป
>>หากเสียชีวิตก็นำไปฝังดินเช่นเดียวกันสัตว์เลี้ยงอื่น ๆ
>>หรือจะส่งกลับไปที่ศูนย์บริการของบริษัทก็ได
>>
>>
>>
>>เจ้า Genpets นี้ไม่ต้องใช้ถ่านหรือแบตเตอรี่ เนื่องจากมันมีชีวิตจริง
>>แหล่งพลังงานของของ Genpets ก็คือ life monitoring devices
>>ที่อยู่ในแพ็จเกจของ Genpets เอง
>>
>>
>>
>>โดยขณะที่ Genpets แขวนรอขายอยู่บนชั้นวางสินค้า
>>จะมีสายให้อาหารที่ทำขึ้นพิเศษ เพื่อให้ Genpets
>>มีชีวิตอยู่อย่างสงบรอคนที่จะมาซื้อ
>>
>>
>>

>>
>>
>>Genpets สามารถที่จะเกิดความเจ็บปวดได้
>>แต่เส้นเสียงที่มีจำกัดทำให้อาจจะไม่ได้ยินเสียงออกมาดังเมื่อโดนรบกวน
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>แต่ละตัวจะมีบุคคลิกภาพต่าง ๆ กัน ตามสีที่กำหนดไว้ในแพ็คเกจ
>>
>>
>>
>>สามารถนำออกมาจากแพ็คเกจได้ เรียกได้ว่าเป็นเหมือนตุ๊กตาที่มีชีวิต
>>โดยได้รับการออกแบบให้เหมือนกับเด็กแรกเกิด เส้นผมของ Genpets
>>ก็จะสามารถงอกยาวออกมาได้เล็กน้อย สามารถลืมตาได้เมื่อนำออกจากแพ็จเกจ
>>สำหรับการเคลื่อนไหวในรุ่นแรกนี้
>>สามารถบิดตัวได้เล็กน้อยแต่ไม่ถึงกับคลานหรือเดินได้
>>
>>อาหารของ Genpets จะเป็นอาหารพิเศษ ที่จำหน่ายโดยบริษัทผู้ผลิต
>>หรือตัวแทนจำหน่าย ซึ่งจะให้ครั้งหนึ่งต่อสัปดาห์

39:) สำหรับน้องอ้อนกะน้องแนนค่ะ

ขอบคุณมากที่เป็นนางแบบให้

37:) เราต้องมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุข

สิ่งที่ทำให้ฉันมาถึงวันนี้ได้อย่างภาคภูมิคือ ฉันไม่ค่อยจะกลัวอะไรเท่าไหร่

อยากทำอะไรก็ทำ ทำด้วยใจ รู้สึกอยากทำ ต้องลงมือเลย เป็นคนอย่างนี้ ไม่ค่อยกลัวว่าจะจน หรือว่าเราทำไม่ได้ ขอแค่ให้ได้ลองให้เต็มที่ ชอบทำด้วยความสนุก ไม่กดดัน ทำเรื่อย ๆ ได้แก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น ได้วางแผน ได้ออกแรง ให้รู้เองว่าทำไม่ได้ ก็จะหยุดทำ หรือว่าทำไปแล้วรู้สึกว่าไม่ใช่เราก็หยุด

ถ้าไม่อยากทำ ก็จะตัดสินใจไปเลยว่าไม่ทำ ไม่รู้สึกเสียดายเงินทอง เวลา ความรู้สึก

ถ้าทำไปแล้ว พลาด ก็ไม่เป็นไร ถือว่าเป็นประสบการณ์

ประสบการณ์ไม่จำเป็นต้องสำเร็จ ได้เงิน ได้ชื่อเสียง

แค่เพียงได้ทำ ให้เวลาที่ผ่านไป ได้พิสูจน์ ความสามารถ สมอง การตัดสินใจ

ทุกวินาที ที่หายใจผ่านไป มันสนุก มันได้ทำสิ่งที่อยาก ก็โอเคแล้ว

ถามตัวเองตลอดว่า มีึความสุขอยู่หรือเปล่า

เราต้องมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุข มีสตินะจั๊ม

เราว่าคนที่ไม่ค่อยมีความสุขเป็นเพราะ มัวแต่ลังเล ไม่หาคำตอบให้แน่ชัดว่า

ชอบอะไร หรือหาวิถีการมีชีวิตอย่างเป็นสุข สร้างกับดักหรือกรงขังใ้ห้ตัวเองเป็นทุกข์

ด้วยความคิด ทัศนคติ ที่ตัวเองคิดว่าถูกต้องแล้ว

คนเราแรก ๆ ก็ต้องงง ๆ กันทุกคน มันต้องลงมือทำบ้าง ทำไปคิดไป วางแผนวิเคราะห์

ปรับตัว ความรู้ ความรู้สึกมันไม่มีวันหมด ถ้ายังหายใจ ก็ต้องมีรัก มีเกลียด มีทุกข์ มีสุข วนเวียนกันเช่นนี้

21:) หนังเรื่อง “โครตรักเอ็งเลย”

ประมาณเที่ยงคืน ยังไม่ง่วงก็เลยหยิบ หนังเรื่อง โครตรักเอ็ง มาดู
จนหนังจบ ไม่อิ่มเลย

ปัญหาหนังไทย ยังคงเป็นปัญหาเดิม ๆ
บทหรือประเด็นของเรื่องดีอยู่แล้ว แต่คุมประเด็นไม่อยู่ เหมือนผู้กำกับยังเป็นคนโลภ อยากได้หลายอย่างในหนัง 2 ชั่วโมง
อยากได้หนังรัก หนังตลก หนังหักมุม หนังผี หนัง fantasy หนังช่วงหลังเละมาก ยัดเยียดทุกอย่างจนเสียของ

มีวัตถุดิบดีอยู่แล้ว ตัวละครเล่นดี เพลงเพราะ ฉากก็ดีแล้ว
ถ้าเป็นเรา เราจะจบเรื่องตั้งแต่นางเอกตาย แล้วพระเอกก็เศร้าที่ทุกอย่างไม่สามารถกลับมาเหมือนเดิมได้

แล้วฉากที่พี่พิงเล่น ก็เปลี่ยนเป็น พระเอก นางเอกที่เด็กกว่า เป็นบทที่จะปูให้คนดูเห็นว่า
ทั้งคู่พบรักและมีความรักกันได้อย่างไร ชอบไปกินข้าวที่ไหน ชอบทำกิจกรรมอะไรด้วยกันอย่างสนุกสนานตามสไตล์้

ช่วงที่พี่พิงเล่นกะน้องกิม เป็นฉากที่แย่มาก เล่นก็แย่ ไม่รู้สึกว่าประทับใจหรือตลกอย่างใด
สมกับที่เราก็รู้สึกกะพี่พิงว่า พี่พิงเป็นคนที่ไม่ตลก ฝืด เป็นพ่อครัวที่ไม่กลมกล่อม ชอบยัดเยียดมุกตลกใส่คนดูแบบไม่เนียน

ช่วงครึ่งหลังที่เป็นหนังผี แล้วก็หักมุมหลอกคนดูเรื่องเดี๋ยวตาย เดี๋ยวไม่ตาย ไม่สมเหตุผลและไม่ตลกเลย มัวแต่คิดจะหลอกคนดูให้ได้ โดยไม่สนใจเนื้อเรื่อง

วิจารณ์น่ะง่าย ให้ทำเองก็ทำไม่เป็นค่ะ ได้แต่ดู
แต่พวกผู้กำกับ พวกคุณเป็นคนทำหนัง ก็ต้องเรียนรู้ที่จะทำหนังให้มัน smooth น่ะ