7:) ตอนที่ 2 ปีที่ 2 และ 3 เดิน 7 วันได้ 20 โล

ปีที่ 2 ปี 2540

เราเปิดร้านมิตรไทย เป็นไปอย่างที่คิดไว้ตั้งแต่ก่อนมาปาย ว่าเราจะเปิดร้านกาแฟเล็ก ๆ ขายนักท่องเที่ยว เปิดได้ประมาณอาทิตย์นึง เริ่มขายไม่ค่อยได้ เลยรู้สึกว่าเราต้องขายอาหารด้วย
พอขายอาหาร ก็เลยมีคนมากินกันทุกวัน ปากต่อปาก ส่วนใหญ่เป็นฝรั่งพวกเดินทางนาน ๆ มีอาชีพเป็นศิลปิน เล่นดนตรีบ้าง วาดรูปบ้าง สถาปนิกบ้าง คอมพิวเตอร์ กราฟฟิคดีไซด์ ผู้กำกับ คนทำหนัง หลาย ๆ อาชีพ มารวมตัวกัน พูดคุย กินดื่มกันที่ร้าน
แต่ที่ปายในปีนั้นมีหน้าโลวซีซั่นชัดเจน นับคนมาเที่ยวได้เลย ประมาณเดือนมีนาคม 2541 อากาศกำลังดี ไม่หนาวมาก และไม่ร้อนมาก แต่จะแล้งหน่อย ๆ ดีตรงที่ฝนไม่ตกแน่ ๆ
เราก็เลยมีแผนไปเที่ยว ตอนนั้นเรามีแค่จักรยานคนละคัน
ก็เลยคิดว่า เราจะโบกรถ หรือไม่ก็นั่งรถโดยสารประจำทางไปที่ขุนยวม
และจะตั้งใจเดินจากขุนยวมไปแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ แบบไม่รีบ เหนื่อยก็หยุด มีเวลาเดินทางทั้งสิ้น 1 เดือน
เตรียมอาหารแห้ง มาม่า ปลากระป๋องและน้ำ ที่สามารถอยู่ได้ 7 วัน คือถ้าหมดก็แวะซื้อตุนไปเรื่อย ๆ
แค่นี้ก็หนักกระเป๋ามากเลย มีทั้งเตาแก๊สพกเล็ก เอาไว้ต้มน้ำชงกาแฟตอนหยุดพักเดิน
ค่ำไหนนอนนั่น กางเต๊นท์บ้าง นอนตามตูบนาของชาวบ้านบ้าง ชอบตรงไหนก็พักนาน ๆ
อาบน้ำตามลำห้วย เราเดินตามลำห้วย เจอชาวบ้านใจดีชวนไปนอนบ้านด้วย แต่เราอยากนอนเต๊นท์
พอกางเต้นท์หรือมีที่พักแล้ว เราก็หามุมบันทึก วาดรูป ทำกับข้าวกินกัน
ไม่น่าเชื่อเลยว่าเราจะลุยน่าดู ตอนนั้นไม่กลัวอะไรเลย รู้สึกอยากทำ ท้าทาย สนุก และได้เดินกับคู่หู 2 คน มันก็โอแล้ว
ท ำได้อยู่ 7 วันในคืนนั้น เราเข้านอนแล้วในเต็นท์ ประมาณ 3 ทุ่ม ก็มีกลุ่มชาวบ้านมากัน 3 คน ส่องไปฉายมาที่เต็นท์ เรียกเราตื่น บอกให้เราไปนอนที่บ้านพ่อหลวง เราบอกชาวบ้านว่าไม่ต้องห่วง เราจะเดินทางต่อวันพรุ่งนี้ไปหมู่บ้านข้างหน้า เขาก็เลยบอกว่า ทางข้างหน้าไม่ปลอดภัย เพิ่งมีโจรพม่าปล้นรถกะบะ เขาบอกว่าถ้าเดินทางมีแต่ผู้ชายเขาจะไม่ห่วง แต่เราไม่อยากย้ายที่พัก เราก็เลยบอกว่า ไม่เป็นไรค่ะ เราจะนอนแค่คืนเดียว
เขาบอก ว่าพรุ่งนเช้าี้ให้ไปหาพ่อหลวงด้วย เราก็ตอบรับไป
ว ันรุ่งขึ้นเราโบกรถกลับเข้าตัวเมืองขุนยวม ตีรถจากขุนยวมไปเชียงใหม่ จากเชียงใหม่ไปกรุงเทพจากรุงเทพไปสุราษฎ์ธานี ขึ้นเรือไปเกาะเต่าในคืนนั้น ใช้เวลา 2 คืน เราก็ถึงเกาะเต่า
ในขณะที่เราเดิน 7 วัน ได้แค่ 20 กว่ากิโลเิอง
แต่ก็สนุกมาก
พรุ่งนี้จะมาเล่าต่อนะ
เดินได้อยู่ 7 วันเองเสียดายนะ ทำตอนนี้คงไม่ไหวแล้ว แต่ถ้าฮึดก็ไม่้แน่

4 Responses to “7:) ตอนที่ 2 ปีที่ 2 และ 3 เดิน 7 วันได้ 20 โล”


  1. 1 ไฟน์ เมษายน 22, 2007 ที่ 11:15 am

    ตอนนี้น้องยังมีแรงอยู่นะพี่ก็ว่าจะทำ
    เสียดาย ไม่มีคู่หู
    อ่านแล้ว สนุกมาก…
    จนคิดถึงวันคืนที่เคยได้เดินทาง

  2. 2 orange เมษายน 23, 2007 ที่ 1:55 am

    พี่ก๋ำได้ใจหนูไปก็เพราะเหตุนี้แล…

  3. 3 vaisesika เมษายน 23, 2007 ที่ 4:01 pm

    โหยยย…
    อยากไปด้วยจัง ได้มะ

  4. 4 ก๋ำ เมษายน 24, 2007 ที่ 9:18 am

    ถ้าหัวใจใครเรียกร้อง
    เราต้องทำเลยว่ะ
    ไปหาคู่หูเอาเอง
    เอาที่มันถึง ๆ หน่อย


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s




cool link

iicon
เมษายน 2007
พฤ อา
    พ.ค. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

%d bloggers like this: